Grupa może złożyć Oświadczenie o wyborze stosowania przepisów ustawy w odniesieniu do roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2023 r. (ale nie później niż 31 grudnia 2024 r.) - czyli w odniesieniu do tzw. roku podatkowego 2024. 

Oświadczenie to składa w imieniu swoim i pozostałych jednostek składowych grupy zlokalizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednostka dominująca najwyższego szczebla tej grupy zlokalizowana na terytorium RP. Do Oświadczenia załącza się upoważnienia pozostałych jednostek składowych grupy. 

W przypadku gdy jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy jest zlokalizowana w jurysdykcji innej niż Rzeczpospolita Polska, Oświadczenie składają wszystkie jednostki składowe tej grupy zlokalizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i załączają do niego zgodę jednostki dominującej najwyższego szczebla grupy na złożenie takiego Oświadczenia.

Celem złożenia Oświadczenia jest dobrowolne i nieodwołalne nałożenie na jednostki składowe grupy obowiązku podatkowego w zakresie globalnego i krajowego podatku wyrównawczego za rok podatkowy 2024. Biorąc to pod uwagę, zgoda (upoważnienie) powinna zostać wyrażona przez te jednostki, w stosunku do których powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy, a więc przez jednostki wchodzące w skład grupy w roku podatkowym 2024. Jednostki te powinny bowiem m.in. uzyskać status podatnika w wyniku własnej decyzji. W przeciwnym razie, gdyby nie uczestniczyły w procesie złożenia Oświadczenia, nie wyraziłyby swojej woli (decyzji) w tym zakresie. 

Jeśli w momencie złożenia Oświadczenia skład grupy jest inny niż w okresie, którego dotyczy Oświadczenie (w szczególności jeśli niektóre jednostki wchodzące w skład grupy w 2024 następnie tę grupę opuściły), konieczne jest, aby wszelkie kroki formalne niezbędne dla skutecznego złożenia Oświadczenia zostały dokonane przez jednostki wchodzące w skład grupy w roku podatkowym 2024 – nawet jeśli określone jednostki nie są już członkami tej grupy w momencie złożenia Oświadczenia.

Zgodnie z ustawą, zgoda jednostki dominującej najwyższego szczebla grupy na złożenie Oświadczenia wymaga formy aktu notarialnego. W polskim systemie prawnym akt notarialny to dokument urzędowy o najwyższej randze dowodowej, sporządzony przez osobę zaufania publicznego (notariusza). Taki dobór formy wyrażenia zgody przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla wynika z konsekwencji, jakie wiążą się ze złożeniem Oświadczenia – tj. dobrowolnym i nieodwołalnym nałożeniem na jednostki składowe grupy obowiązku podatkowego w zakresie globalnego i krajowego podatku wyrównawczego.

W przypadku, gdy w jurysdykcji, w której jest zlokalizowana jednostka dominująca najwyższego szczebla forma równorzędna polskiemu aktowi notarialnemu nie występuje, zgoda na Oświadczenie powinna zostać złożona w formie możliwie zbliżonej do polskiego aktu notarialnego, w szczególności gwarantującej autentyczność dokumentu i najwyższą moc dowodową.

Nie. Jeśli tak wynika z odrębnych przepisów, skonsolidowane sprawozdanie finansowe może zostać faktycznie sporządzone przez inną osobę niż jednostka dominująca najwyższego szczebla w rozumieniu ustawy.

Jednocześnie, na potrzeby ustawy, należy prawidłowo zidentyfikować jednostkę dominującą najwyższego szczebla biorąc pod uwagę w szczególności brzmienie pojęć zdefiniowanych w art. 2. Przy czym, status jednostki dominującej najwyższego szczebla zależy od obowiązku (także hipotetycznego) konsolidacji, a nie od faktycznego sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

Ustawa nie wprowadza takiego wymogu, ale dołączenie do Oświadczenia aktualnej struktury grupy jest możliwe, nie stanowi błędu i może być pomocne w kontaktach z urzędem.

Ustawa nie uzależnia prawa do skorzystania z bezpiecznej przystani CBCR od złożenia Oświadczenia. Przepisy opisują szereg innych warunków, które należy spełnić, aby móc skorzystać z bezpiecznej przystani CBCR.

Wybór tymczasowej bezpiecznej przystani CBCR, za rok podatkowy 2024, w jurysdykcji innej niż Rzeczpospolita Polska nie skutkuje koniecznością złożenia Oświadczenia. W takim przypadku rozliczenia w odniesieniu do opodatkowania wyrównawczego odbywają się zgodnie z regulacjami obowiązującymi w danej jurysdykcji, a polska ustawa nie ma zastosowania. 

Dokonanie wyboru tymczasowej bezpiecznej przystani CBCR w jurysdykcji innej niż Rzeczpospolita Polska w odniesieniu do polskich jednostek składowych, powoduje, że jednostki te, co do zasady, będą mogły skorzystać z tymczasowej bezpiecznej przystani CBCR w 2025 roku oraz w latach kolejnych. Dla osiągnięcia tego celu nie jest konieczne złożenie Oświadczenia o wyborze opodatkowania za rok 2024.

Nie, nie jest to możliwe. 

Ustawa, co do zasady, weszła w życie 1 stycznia 2025 r. Oznacza to, że prawa i obowiązki podatników wynikające z ustawy generalnie mogą powstać od 1 stycznia 2025 r.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest możliwość złożenia Oświadczenia. Czynność ta powoduje dobrowolne nałożenie na jednostki składowe grupy obowiązku podatkowego w zakresie globalnego i krajowego podatku wyrównawczego już za rok podatkowy 2024.

W efekcie, jedynie w przypadku złożenia Oświadczenia przepisy ustawy stosuje się do podatników już w roku podatkowym 2024 i tylko wówczas jest możliwe wykonanie czynności wynikających z ustawy, jak przykładowo złożenie informacji o opodatkowaniu wyrównawczym, w odniesieniu do roku 2024.

Tak, również w przypadku zastosowania bezpiecznej przystani zgodnie z ustawą, w wyniku czego nie oblicza się krajowego podatku wyrównawczego, złożenie zeznania GLB-D1 jest obowiązkowe.

Do sposobu wypełnienia zeznania w takiej sytuacji odnosi się pytanie nr 2 poniżej.

Zgodnie z ustawą, w określonych przypadkach, na podstawie wyboru bezpiecznej przystani, dla danej jurysdykcji nie oblicza się krajowego podatku wyrównawczego. Taka sytuacja dotyczy przykładowo zastosowania tymczasowej bezpiecznej przystani CBCR z art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy - wybór de minimis.

W takich przypadkach podatnik nie będzie zobowiązany do uwzględniania w zeznaniu GLB-D1 wartości liczbowych, które przy braku zastosowania bezpiecznej przystani służyłyby do obliczenia krajowego podatku wyrównawczego. Prawidłowym postępowaniem będzie wówczas uzupełnienie odpowiednich pól zeznania liczbą 0. Będzie to dotyczyć przykładowo pól: 90 (zysk (strata) netto), 91 (księgowy dochód), 92 (kwalifikowany dochód (strata)) i inne.

Art. 153a został zawarty w projekcie zmiany ustawy o opodatkowaniu wyrównawczym i niektórych innych ustaw. Obecnie przepis ten nie znajduje się w obowiązującej ustawie. Podczas wypełniania zeznania GLB-D1, w polu 10 należy zaznaczyć opcję „Nie”.

Zgodnie z ustawą, w określonych przypadkach podatnikiem podatków wyrównawczych może być spółka cywilna.

Spółka cywilna nie posiada jednak podmiotowości prawnej. Zgodnie z właściwymi przepisami Kodeksu cywilnego nie jest ona samodzielnym podmiotem praw i obowiązków, lecz umową zawartą między jej wspólnikami.

Jednocześnie, co do zasady, każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki cywilnej oraz umocowany do jej reprezentowania w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw.

Z powyższej charakterystyki prawnej spółki cywilnej oraz sposobu jej reprezentacji wynika konieczność, aby zeznanie GLB-D1 umożliwiało odpowiednie wskazanie danych wspólników spółki cywilnej, działających w jej imieniu.

Po wskazaniu w części B.1. zeznania rodzaju podatnika jako osoby fizycznej, formularz umożliwia zawarcie w nim odpowiednich informacji (identyfikator podatkowy NIP, nazwisko, pierwsze imię, data urodzenia) dotyczących wspólnika spółki cywilnej.

Tak, w polach 20-22 części C.1. zeznania GLB-D1 należy w każdym przypadku wskazać, czy określona bezpieczna przystań została zastosowana.

Pola 20-22 to pola obowiązkowe. W efekcie każde z pól należy wypełnić i w odniesieniu do każdej z bezpiecznych przystani wskazać odpowiednią odpowiedź („Tak”/”Nie”).

Jest to zasada uniwersalna, obowiązująca w każdym z formularzy GLB, gdzie w poszczególnych polach prezentowany jest wybór "Tak/Nie" i są to pola obowiązkowe.

Pojęcia zawarte w polach 90-92 zeznanie GLB-D1 należy rozumieć w sposób wskazany m.in. w art. 37 ustawy.

W szczególności, zysk (strata) netto jednostki składowej, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy, stanowi podstawę do określenia księgowego dochodu (straty) netto jednostki składowej.

Księgowy dochód odpowiada pojęciu księgowego dochodu (straty) netto jednostki składowej (o którym mowa wyżej i do którego również odnosi się art. 37 ust. 1 ustawy).

Kwalifikowany dochód (strata) odpowiada z kolei pojęciu kwalifikowanego dochodu (straty) jednostki składowej, który określony został w art. 37 ust. 2 ustawy.

Pole 97 (jurysdykcyjny kwalifikowany dochód) odnosi się do art. 11 ustawy. Jest to wartość znajdująca się w mianowniku wzoru zawartego w art. 11 ust. 4 ustawy (jurysdykcyjny kwalifikowany dochód netto).

Pole 132 (suma kwalifikowanego dochodu wszystkich podatników) odnosi się z kolei do art. 27 ustawy. Jest to wartość znajdująca się w mianowniku wzoru zawartego w art. 27 ust. 1 ustawy.

Tak, zeznanie GLB-D1 jest przeznaczone również dla jednostek joint venture oraz jednostek zależnych joint venture. W ich przypadku, w części S. (Rozliczenie w ramach podgrupy) należy wskazać, że dane rozliczenie dotyczy podgrupy joint venture oraz zawrzeć nazwę podgrupy (pola 134-136). Jeśli taka odrębna nazwa nie występuje, należy wpisać „Brak”.

Tak, podatki wyrównawcze mogą być wpłacane na mikrorachunek podatkowy.

W wykazie rodzajów podatków (zamieszczonym we właściwym rozporządzeniu Ministra Finansów i Gospodarki), których wpłata jest realizowana przy użyciu mikrorachunku podatkowego uwzględniono bowiem m.in. następujące oznaczenia formularzy dla podatków wyrównawczych:

• GLB-I1 – podatek wyrównawczy wynikający z zeznania o wysokości globalnego podatku wyrównawczego,
• GLB-D1 – podatek wyrównawczy wynikający z zeznania o wysokości krajowego podatku wyrównawczego,
• GLB-U1 – podatek wyrównawczy wynikający z zeznania o wysokości podatku wyrównawczego od niedostatecznie opodatkowanych zysków. 

Nie. Jednostka składowa grupy, której grupa nie wybrała stosowania przepisów ustawy za 2024 r., nie jest objęta przepisami ustawy za rok podatkowy 2024 i w konsekwencji nie składa żadnych zawiadomień, zeznań ani informacji za ten rok podatkowy.

Grupa, której początkowy okres działalności, o którym mowa w art. 128 ustawy, rozpoczął się w 2024 r., wskaże ten rok we właściwym zawiadomieniu za rok podatkowy, który rozpoczął się po 31 grudnia 2024 r.

Polska została wymieniona w stopce przedmiotowego dokumentu:

„Greece and Poland join the common understanding with respect to Member States of the European Union that appear in the Annex.”

Polska nie ma podstawy prawnej do wymiany informacji o opodatkowaniu wyrównawczym (GIR) z jurysdykcjami spoza UE. W konsekwencji, jeżeli GIR zostanie złożony w jurysdykcji spoza UE (tzw. central filing), Polska nie otrzyma go w ramach wymiany informacji i konieczne będzie jego złożenie w Polsce (tzw. local filing).

Zwalnia się z obowiązku local filing w Polsce, tylko jeżeli central filing nastąpił w jurysdykcji wskazanej we właściwym wykazie (z uwzględnieniem wyjątków).

Wykaz jest dostępnym pod adresem: gov.pl/web/finanse/wykaz-jurysdykcji-z-ktorymi-rzeczpospolita-polska-zawarla-kwalifikowana-umowe-o-wymianie-informacji-o-opodatkowaniu-wyrownawczym

Zgodnie z FAQ opublikowanym na stronie Komisji Europejskiej, ponieważ Cypr wdrożył przepisy Dyrektywy Rady (UE) 2022/2523 z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie zapewnienia globalnego minimalnego poziomu opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw oraz dużych grup krajowych w Unii (Dyrektywa GloBE), mimo braku formalnego wpisu do rejestru OECD/IF, państwa członkowskie UE powinny traktować Cypr jako jurysdykcję, która jest jurysdykcją kwalifikowaną. Dlatego Cypr pojawia się w Obwieszczeniu. 

Pierwszym rokiem podatkowym w odniesieniu do danej jurysdykcji jest rok podatkowy, za który pierwszy raz stosuje się Zasady GloBE w odniesieniu do jednostek zlokalizowanych w tej jurysdykcji.

Przykładowo, jeśli jednostka w Polsce należy do grupy, która nie wybrała stosowania przepisów ustawy za 2024 r., ale jednocześnie inna jednostka tej grupy, zlokalizowana w innej jurysdykcji, objęła tę polską jednostkę swoim IIR, to wówczas z perspektywy grupy pierwszym rokiem podatkowym w Polsce jest rok 2024.