Miejsce świadczenia


Miejsce świadczenia ma podstawowe znaczenie dla opodatkowania VAT w transakcjach międzynarodowych.

Co to jest miejsce świadczenia

Miejsce świadczenia ma podstawowe znaczenie dla opodatkowania VAT w transakcjach międzynarodowych. Od niego zależy, który kraj będzie uprawniony do nałożenia podatku od danej dostawy towarów lub usługi. W danym państwie Unii Europejskiej opodatkowane są tylko te transakcje, które zostały uznane za świadczone na jego terytorium na podstawie przepisów.

Miejscem dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych jest miejsce rozpoczęcia wysyłki lub transportu. Miejscem dostawy towarów, które nie są transportowane lub wysyłane, jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Miejscem dostawy jest również miejsce instalowania lub montażu towarów przez dostawcę lub dla dostawcy.

Od 1 stycznia 2010 r. nastąpiła zmiana przepisów unijnych dot. ustalania miejsca opodatkowania dla świadczenia usług również w Polsce. Nabywca usługi rozlicza podatek w przypadku większości usług świadczonych przez polskiego podatnika VAT na rzecz podmiotów gospodarczych spoza Polski. Ta sama zasada obowiązuje w przypadku usług nabywanych przez polskich podatników VAT od podmiotów spoza Polski.

Usługi świadczone przez polskiego podatnika VAT podmiotom, które nie są podatnikami,  generalnie są rozliczane według krajowej stawki VAT.


Wyjątkiem są m.in.:

  • uznane za świadczone w miejscu położenia nieruchomości: usługi związane z nieruchomościami (w tym świadczone przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami), usługi zakwaterowania w hotelach oraz ośrodkach wczasowych, usługi przygotowywania i koordynowania prac budowlanych (takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego),
  • usługi restauracyjne i cateringowe, które podlegają opodatkowaniu w miejscu, gdzie są faktycznie świadczone,
  • usługi krótkoterminowego wynajmu środków transportu, dla których miejscem opodatkowania jest miejsce, w którym są oddawane do dyspozycji usługobiorcy. Krótkoterminowy wynajem to ciągłe posiadanie środka transportu przez okres, który nie przekracza 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - 90 dni.