Mienie przesiedlenia


Informacje ogólne

Od 1 stycznia 2010 r. obowiązuje rozporządzenie Rady (WE) Nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych.

Przepisy prawa celnego, w tym ww. rozporządzenia, stosuje się do towarów przywożonych do Unii Europejskiej (UE) lub wywożonych z UE.

Osoba, która przywozi towary do UE sama decyduje, w którym z państw członkowskich UE chce je odprawić. Jednak zwolnienia tych towarów z należności celnych ze względu na ich przeznaczenie udziela się tylko w tym państwie członkowskim, w którym towary te będą wykorzystywane.

Aby przywożone do wykorzystania w Polsce mienie osobiste (tzw. mienie przesiedlenia) zostało zwolnione z należności celnych przywozowych, musi być objęte procedurą dopuszczenia do obrotu (odprawione celnie) w oddziale celnym/urzędzie celno-skarbowym na terenie Polski – ponieważ w tym przypadku tylko polskie organy celne mogą udzielić takiego zwolnienia.

Jeżeli mienie osobiste nie jest objęte procedurą dopuszczenia do obrotu w urzędzie na granicy Polski (który jest jednocześnie granicznym urzędem UE), tylko planuje się dokonać zgłoszenia celnego zgodnie z procedurą dopuszczenia do obrotu mienia wewnątrz kraju – to przy przekraczaniu granicy z UE należy to mienie zgłosić do procedury tranzytu. 

Jakie warunki muszą być spełnione, żeby mienie przesiedlenia zostało zwolnione z cła

Generalnie zwolnieniu podlega [1] jedynie to mienie, które osoba przesiedlająca się posiadała oraz używała w poprzednim miejscu zamieszkania przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała zamieszkiwać w państwie trzecim (z powyższego warunku wyłączone są rzeczy przeznaczone do konsumpcji) oraz które są przeznaczone do użytku w takim samym celu w nowym miejscu zamieszkania.

Zwolnienie może być udzielone tylko tym osobom, których miejsce poprzedniego zamieszkania znajdowało się poza obszarem celnym UE nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy.

Ten warunek nie będzie naruszony w sytuacji, w której osoba ta, posiadając co najmniej 12 miesięcy miejsce zamieszkania poza obszarem UE, opuściła kilkukrotnie ten obszar, o ile miejsce zamieszkania poza UE stanowiło miejsce normalnego życia tej osoby, w którym koncentrowały się jej sprawy życiowe.

Zwolnienia nie stosuje się do:

  • napojów alkoholowych,
  • tytoniu i wyrobów tytoniowych,
  • handlowych środków transportu,
  • przedmiotów wykorzystywanych do wykonywania rzemiosła lub zawodu, innych niż przenośne instrumenty i sprzęt potrzebny do wykonywania tych zajęć.

Mienie osobiste może być dopuszczone do obrotu w kilku oddzielnych partiach, w okresie 12. miesięcy od daty ustalenia, ,przez osobę przesiedlającą się miejsca zamieszkania w Polsce.

Zwolnienie jest udzielane pod warunkiem nieodstępowania przywożonych rzeczy przez okres 12. miesięcy od dnia odprawy. W przypadku naruszenia tego warunku należy zapłacić należności celne przywozowe.

Przepisy prawa celnego nie dają podstaw do zwolnienia z cła samochodów nowozakupionych lub nabytych w tzw. "drodze powrotnej".

O spełnieniu warunków do zwolnienia mienia z cła należy przy zgłoszeniu do procedury dopuszczenia do obrotu przedstawić dowody, czyli wszelkie dokumenty to potwierdzające.

Na przykład:

Żeby udokumentować użytkowanie samochodu przez osobę przesiedlającą się, należy przedłożyć dowód rejestracyjny wystawiony na nazwisko tej osoby na 6 miesięcy przed zakończeniem zamieszkiwania w państwie trzecim. W sytuacji, kiedy w kraju, z którego osoba się przesiedla, nie wymaga się rejestracji samochodu, nie ma podstaw do żądania przedłożenia organom celnym takiego dokumentu. Niemniej jednak osoba wnioskująca o zwolnienie z cła powinna przedstawić inny dowód, który potwierdza używanie auta przez wymagany okres. 

 

Przypisy:

[1] Warunki, które trzeba spełnić, żeby mienie przesiedlenia przywożone spoza UE do Polski zostało zwolnione z cła, są określone w art. 3-11 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1186/2009 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (link otwiera nowe okno w innym serwisie).